زمانی که ریه بر اثر عفونت، سم یا ضربه دچار آسیب می‌شود، مایع در بافت ریه جمع می‌شود و تنفس دشوار می‌شود. پژوهشگران مرکز پزشکی ویل کورنل کشف کرده‌اند که پروتئینی به نام PAR1 می‌تواند به بدن کمک کند تا این مایع اضافی را از طریق رگ‌های لنفاوی دفع کند. این کشف می‌تواند راه را برای درمان‌های هدفمند جدید باز کند.

رگ‌های لنفاوی نقش مهمی در پاک‌سازی مایعات و سلول‌های ایمنی دارند. اما نحوه عملکرد دقیق آن‌ها در ریه‌ها تاکنون شناخته‌شده نبود. این تحقیق نشان داد که PAR1 باعث تغییر ساختاری در سلول‌های پوشاننده رگ‌های لنفاوی می‌شود و آن‌ها را به حالت "دکمه‌ای" در می‌آورد که برای جذب مایعات مناسب‌تر است.

در مقابل، حالت "زیپی" که در آن رگ‌ها بسته هستند، مانع جذب مایعات می‌شود. وقتی PAR1 غیرفعال باشد، این رگ‌ها نمی‌توانند از حالت زیپی به دکمه‌ای تغییر کنند، در نتیجه مایعات در ریه باقی می‌مانند و التهاب بیشتر می‌شود.

این یافته نشان می‌دهد که داروهایی که به‌طور کلی PAR1 را مهار می‌کنند (مثلاً برای درمان بیماری‌های قلبی یا سرطان)، ممکن است در درمان بیماری‌های التهابی ریه اختلال ایجاد کنند. زیرا رگ‌های لنفاوی برخلاف رگ‌های خونی، پاسخ متفاوتی به این داروها می‌دهند.

پژوهشگران اکنون به دنبال روش‌هایی هستند تا بتوانند PAR1 را به شکل انتخابی فقط در رگ‌های لنفاوی هدف قرار دهند. این مسیر می‌تواند افق‌های نوینی برای درمان بیماری‌های تنفسی و التهابی باز کند.